concern lang naman ako ah..

tsk tsk sa aking birthday nag away kami ng isa sa pinaka close kong kaibigan sa high school.. ewan ko ba kung away ba yun or what.. basta iba ang dating sa akin eh.. ang point ko lang naman eh damayan sya sa kanyang kalagayan.. hindi kasi natuloy ang kanyang kasal dahil hindi magkasundo ang kanilang pamilya. hindi ko rin alam kung sino ba ang may deperensya. tapos ang masakit pa dyan,, hindi naisilang ang sanggol ng buhay. kailangan kasing pwersahan kunin yung baby dahil kung hindi sya yung mamatay. high blood kasi sya.. hindi ko rin alam na ganun pala ang nangyari. nalaman ko nalang nung october 16.. so, pag uwi ko ng probinsya, habang ako'y nasa bus, tinext ko sya. tapos yun nagreply. medyo okay naman sa umpisa. kalaunan, naglabas na sya ng kanyang hinanaing.. bilang isang kaibigan, binigyan ko sya ng payo at inencourage ko sya.. sabi nya, ba't ko raw sya papayuhan. hindi daw nya kailangan ng payo namin. sino ba raw kami na nag aadvice sa kanya. wala raw kaming karapatang panghimasukan ang kanyan damdamin dahil hindi daw kami ang nawalan.. (ouch!!! sakit nun ha).. tama naman sya. pero ang sa akin lang, kami yung nasa tamang pag iisip. kami yung nakakaalam sa kung ano ang dapat gawin. nababalutan na kasi sya ng puot at paghihiganti.. at ang mas nakatawag pansin sa akin ay yung message na "aw,, sya nga pala, wag mo akong sabihan ng ganyan. kinuha nya nag baby ko".. kasi text ko sa kanya.. surrender everything kay God. at sya na ang bahala sayo.. parang naninibago talaga ako sa kanya.. cguro nga dahil nasa stage sya na ground zero na talaga.. pero sana naman maliwanagan na sya.. tsk tsk.. saddest gift ko ito sa aking birthday.. hahaiiiiiiii..